facéndome o sueco

Estamos en crise? Rotundamente, non

2008-07-11T20:09:00.002+02:00

Agora, non. Sempre estivemos en crise. Eu levo en crise desde sabe o carallo cando. Levo en crise dende que nacín, que nunca recordo unha saída cos meus pais máis aló do Corte Inglés de Madrid. Levo en crise dende cando estudiaba, que non podía meterme tripis, pastillas e cannabis. Mantiven a crise cando cazaba algunha chorbita, coa que pactaba, antes do primeiro polvo, que iamos a medias cada vez que saiamos de restaurante, perdón, de Mc Donalds. A crise foi repugnante na miña primeira gran viaxe, cando estudiaba na Laboral, no Burgo, e fomos a Mallorca nun puto autobús, sen durmir, ata Valencia, onde pillamos un barco (que tortura...) e eu e os meus amigos tivemos que sobar (eu non o logrei, para variar) en butacas mentras os pijos (non me olvido dos vosos caretos, que o saibades) estirábanse en camarotes. E vivo en crise hoxe, mirando a mediados de mes como van os meus amigos de Caixa Galicia, aos que agradezo, iso si, que me presten un piso no que vivo, do tipo HM (Hipoteca Mediante), sen poder ir de veraneo, que horrible expresión, quince días ao último nardo.
Iso, amigos, é a crise.
Pero porque agora falan de crise?
Eu nunca deixei de tomar mortadela. Quéixanse os que a teñen que probar agora?
Os bares están baleiros?
Segue habendo enchufados?
E fillos de papá? Moitos? Mogollón deles?
E os restaurantes?
Non é España campioa de Europa?
As axencias de viaxes pecharon?
As festas gastronómicas botaron freno?
Cantos coches de grande cilindrada vedes pola rúa?
E pisos de flipar?

É o que hai...

Comezaron as vacacións

2008-07-05T13:48:00.003+02:00

Todo segue igual na praia de Santa Cristina, como cando ía cos meus pais e deitábame mirando ao reloxo para que pasaran as condeadas dúas horas e poderme bañar.
Todo segue igual, digo...
...unha ducia de vellos roubando berberecho
...unha nai que leva ao cativo ao mar para botar unha cagada

Igualiño.

E eso é bó ou é malo para o Exército?

2008-04-11T22:54:00.002+02:00

-Señora Chacón, me gustaría darle el empleo. Sólo una cosa: ¿usted tiene pensado quedarse embarazada en los próximos meses?

O recorte foi tomado da edición de El Mundo de Internet. Que pensará Agatha Ruiz de la Prada? Será un exemplo de xornalismo liberal, seguro, pero a min prodúceme noxo este sexismo de tres pesetas. Suxire o rotativo de Pedro J que o feito de estar embarazada inflúe no rendemento? Ou quizáis pretende tranquilizarnos ao afirmar que, posto que está preñada, é moi posible que Carme Chacón non sexa unha maricona (de merda) roxa?
Aínda hai empresas, moitas, que preguntan á entrevistada se pensa ter fillos daquí a pouco. Laissez faire, viva o liberalismo.

O prezo dos mortos

2008-04-11T08:57:00.002+02:00

-Viches? En Iraq morreron xa máis de 600.000 persoas. E catro mil americanos!
-Que barbaridade... Catro mil americanos!

Cinco minutos para ti

2008-04-01T23:27:00.003+02:00

Os suecos tomaron hoxe unha pausa de cinco minutos de tranquilidade e descanso (Foto: DN)

Había tempo que non paseaba polas pensións de mamá Pavor. Si, amigos, hoxe regresei ao dentista. Por suposto non se debía a unha limpeza e/ou coidado oral que tanto recomendan 9 de cada 10 dentistas (o que queda ten que ser un puto cachondo...), eso déixollo aos masocas, senón por dor, pura e simplemente. Éme inconcebible que alguén poida espertarse un día con tamaño amor de dentes que as encías tiren bucólicas cara unha clínica de piños. Hainos, que nesta vida ten que haber de todo, pero dende logo non é o meu caso.
Alí estaba eu, sentado na sala de espera, con ese silencio de tanatorio onde todos nos dicimos coa mirada: "non somos ninguén", "pena de dentífrico cando era cativo", "como unha cousa tan pequena pode facer tantísimo dano, Señor"... Nese momento, a vida pasa coma unha peli. Ves unha luz ao final. Sae dunha habitación. É a lámpada que vixila dende arriba ese sillón de segunda man recén chegado de Guantánamo onde te sentarás con postura fetal nuns segundos pero que unha vez alí serán séculos.
Mentras agardaba, digo, pensei que o peor que lle pode pasar a un cagado coma min sería chegar á clínica e que, ao entrar, catro fulanos con bata branca se animansen cun "coño, por fin un cliente".
Pero cando todo esto sucedía, en Estocolmo, esa marabillosa cidade galega do Norte, alguén (autodenomínanse "Colectivo Antiestrés") decidiu convocar ás xentes a cinco minutos de "tranquilidade e descanso". Anna Engström e Henrik Norström, como vedes na imaxe, os respectaron na Grande Estación Central sueca. Benditos sexades.

Drogaedictos

2008-03-30T21:02:00.002+02:00

Defender a igualdade cun ollo ao tempo que co outro se debulla un listín entre apelidos arios e xitanos paréceme, cando menos, esquizofrénico. Por non dicir que me parece abraiante que haxa alguén disposto a debuxar a estrela de David sobre a porta dun veciño por ter a firme convicción de que é un delicuente ou, nin sequera eso pero, por non se sabe que intución, inspira trazos a opositor ao talego. Todo esto vén a conto da leria esta de Novo Mesoiro, onde algúns veciños incurren nun dobre erro: a) pensar que os xitanos de Penamoa (Peñamuela, que diría sir Vázquez) non merecen a integración, e b) o que é máis grave: pensar que un veciño, polo feito de ser paio ten menos posibilidades de trapichear con papelinas.
Algún día, estou seguro, a xente volverá sair á rúa, como facía Carmen Avendaño, para dar leccións de dignidade e asfixiar ás ratas que habitaban pazos e circulaban en carros de gran cilindrada. O resto é camuflar o lixo con parches de dudosa ética.

Non me quero imaxinar que pasará se o día de mañá os xitanos son maioría e deciden que a raza aria, a nosa, debe penar polos delictos cometidos. Chéirame que, daquela, non quedariamos nin un.

Que alguén mo explique

2008-03-25T13:30:00.003+01:00

Premede para ampliar

Acabo de recibir esta convocatoria de prensa. Teño algunha dúbida da hora en concreto...

Conversa real

2008-03-21T21:09:00.002+01:00

-Avoa, quen é esa señora que aparece na foto?
-Pois é miña nai, a túa bisavoa.
-E por que tes a súa foto?
-Porque me gusta.
-(...) Xa... Pero gústache como muller ou como persoa?

Sen palabras

2008-03-21T19:42:00.001+01:00

En Perillo. Hoxe.

Os Chikilikuatres do Norte

2008-03-20T20:27:00.004+01:00

Aí vos van os representantes escondenabos a Eurovisión. Algo decepcionante en relación con outras edicións, vós diredes.

Que manía a dos suecos de enviar as cancións en inglés. Para eso me matei en estudiar sueco? En fin... Suecia busca os outros Abba ou a outra Carola, pero non dá chegado. Esta Charlotte Perrelli e o seu tema "Hero" parécenme un tostón.

Noruega envía a unha cantante melódica: a actriz Maria Haukaas. A canción titúlase Hold On Be Strong.

Finlandia fai o que sabe e lle dá bo resultado: o hard rock. Se os Lordi gañaron no seu día, por que non Teräsbetoni (pronúnciase terasbetoníiiii e significa "cemento armado")? Este é o seu tema: Missä miehet ratsastaa ("por onde galopan os homes"). Agradécese que cando menos utilicen o finés...

De barnmorskas, comadronas e mus

2008-03-20T08:41:00.005+01:00

Non vou dar a chapa sobre historias filosóficas e mitos de cavernas, pero hoxe deume por pensar se será certo eso de que as palabras están agochadas dalgún xeito, por aí pola alma, e só necesitamos o obxecto para que estas xurdan coma unha aparición. A p a r i c i o n.
Agora que andamos a voltas co Día do Pai, confésovos que vivo na dislexia. Non sei dicir "comadrona". Penso nunha e sáeme "barnmorska", en sueco. Esto, que en principio parece un bó sinal de pedantería (algo que non descarto), ten a súa orixe nun novo estado vital. En Galicia non fun pai. E funo ser en Suecia. Pero as comadronas estaban aí, na cabeza, permanentemente. Só necesitaba velas e facelas cercanas. Unha "comadrona" non o foi nunca. Pero si unha "barnmorska". Pasouvos a vós algo parecido? Non acontece só co sueco, of course. Pasa co noso idioma. Cousas que sempre pensamos que se chamaban tal e logo o mundo di que non. Recordo esa etapa gloriosa de aprendizaxe do mus (máis gloriosa foi a que veu logo, con vitoria tras vitoria, co meu amigo Boga). Por entonces, deume por transmitir os meus coñecementos á panda. Xuntei aos meus amigos e ofrecínlle unhas clases. Levábamos semanas de prácticas e, un día, sumouse ao grupo outro colega de fatigas. Todo iba ben ata que os aprendices soltaron o envite maior: "Orégano!" O compañeiro que acababa de chegar alucinaba. "Orégano? Que é iso?".
Aínda é hoxe o día que se me ven á cabeza o ourego antes de botar contra as cordas aos rivais do mus cando o resto do mundo di, claro, "órdago"...

Prometo regresar

2008-03-19T09:24:00.003+01:00

Ben, a verdade é que non sei como desculparme. Case vou estar calado e tirar para adiante. Hai xa tempo que non ando por aquí. Son dos que penso que para darlle á tecla ou serve para contar algo (co significado concreto que ten o de "contar algo", transmitir algo) ou se non paga a pena estar calado. De todos modos, prometo regresar xa. Dou ás grazas a todos os que me escribistes preguntando os motivos do meu silencio (que non é tal) e espero non defraudar. Seguiremos informando.

O dereito de mandar ao xornalista ao carallo

2007-09-27T19:37:00.001+02:00

Xa escoitei dicir a algún colega que o entrevistado debe de acatar as ordes do entrevistador e suxeitarse ás normas deste. E cando o entrevistador decide parar, faino e punto.
Paréceme correcto. Da mesma forma que me parece correcto mandar ao carallo ao entrevistador cando este decide darlle relevancia a unha información que o entrevistado considera que non é tal.
Vistes a entrevista de Santana Lopes, o ex do PSD portugués?
A chegada dun adestrador ao seu país de nacemento non deixa de ser salsarrosa.
Xeito educado de mandar ao carallo ao xornalista. Un método luso de facerse o sueco...

O día no que Madeleine deixou de selo

2007-09-26T20:37:00.000+02:00

Nestes tempos xa vale todo. Os mesmos xornalistas que hoxe mesmo xuraban o enorme parecido entre Madeleine e a nena fotografada por unha turista española son os que agora miran para outro lado e agardan que sexan outros os que rectifiquen.

Á marxe da dimensión do caso en si, doéronme especialmente unhas declaracións que escoitei esta mañá da autora das fotos, Clara Torres (xornalista, por certo, e facedora de méritos para amosar a súa calidade como intrépida reporteira e esclarecedora de feitos), nas que aseguraba que era claro que a nena da foto "non era de alí". É dicir, que a nena é loira e que pouco ou nada tiña que ver cos morochos de Marrocos.

Ese tipo de comentarios cheiran a desigualdade. A noxo. En Suecia, o 40% da poboación ten xa ascendencia directa ou indirecta extranacional. E a ninguén se lle ocorrería crer (moito menos dicir) que unha negra, polo feito de selo, pode levantar dúbidas sobre a súa indiscutible nacionalidade sueca. A cor da pel nunca pode ser motivo de sospeita. Unha negra sueca é tan sueca como unha loira sueca.

Polo visto, a nena da foto chámase Bouchra e naceu en Zinat, perto de Tetuán. Mira ti, xornalista Torres, que efectivamente a nena lora "era de alí"...

Do caso Madeleine non falo. Xa outros fano por min.

"Teño a menstruación"

2007-09-25T12:36:00.001+02:00

Foi o que dixo Eva Nazemson, no programa da TV4 sueca "Nattliv" ("Vida nocturna"), logo que botar unha monumental pota diante da cámara e en directo.

Trátase deses concursos nos que os penachos chaman e tras aforar miles de coroas suecas en teléfono, intentan acertar a palabra agochada (neste caso, ben valería POTA).

E todo esto coa naturalidade que podedes ver na imaxe.

Divinos galegos

2007-08-05T13:07:00.000+02:00

Aínda apenado pola ausencia de Bergman, leo hoxe en La Voz unha fantástica reportaxe do compi Alfonso Andrade que confirma que cando dous galegos (sexa nacido en Uppsala ou en Vilanova de Arousa) acadan a xenialidade están sempre condenados a rozarse nalgún momento da historia. Bergman era un obseso dos xenios, daqueles que rachan a norma e abren universos. Como Valle. Disque arestora os dous discuten (o verbo sueco "diskutera" non ten o mesmo carácter acalorado que nós coñecemos) nalgún lugar a historia de Mari Gaila...

Adeus ao máis grande

2007-07-30T15:11:00.000+02:00

Hoxe morreu o director Ingmar Bergman, un dos galegos nacidos en Suecia máis coñecidos internacionalmente.

A noticia
A súa vida

Nunca poderei esquecer aquel verán con Monika...

Odio a Administración

2007-07-27T23:30:00.000+02:00

E aos administrativos que acadaron a súa praza,
tipos miserentos, inútiles,
candidatos permanentes a fichar

Odio que facer eternas colas sexa considerado normal para os administrados,
que perder catro horas da túa vida nun puto banco dunha oficina sexa lóxico,
que por unha vella funcionaria, polo feito de selo, haxa que sentir compaixón

Odio que vivamos no cuarto mundo sen sabelo,
que entres en Facenda cun problema e saias con dous,
e que mentras, os notarios
e os xestores
vivan gracias á inutilidade, absoluta inutilidade, dos funcionarios

De quen é a culpa?
Dos administrativos?
Dos administrados?
Del cha cha cha?

Unha vez, en Suecia, un compañeiro de traballo da Facultade, sueco el, díxome: "Mentras Inglaterra ten coma heroe a Hamlet, vós tedes coma iconas a un tolo, O Quixote, e a un cabronazo, o Lazarillo. Que se pode pensar dun país así?"

Hoxe lin que unha canle de televisión levará ao cine a vida dun criminal, El Solitario, un tipo que, por certo, ten prohibida a entrada en Suecia de por vida.

Así vamos...

Educación para a Cidadanía, segundo El Mundo

2007-07-26T00:07:00.000+02:00

-Yeah, ciudadana, aprende los valores que quedarán pa los anales y los culos de la historia...

-Oh, sí, el saber no ocupa lugar... y debe de ser lo único

Vaia por diante a miña máis firme oposición á retirada das materias de Relixión da escola (para unha que se aprobaba fácil...) pero teño que admitir que a cada paso entendo lóxica a crispación (por certo, vedes pola rúa a xente crispada, quitando, claro, un multado de zona ora?) referida a esa maléfica Educación para a Cidadanía, onde ao pequeno Manolín se lle obriga a sexualizarse con Pedrito, cando non sodomizalo, e ás mulleres se lles coloca nun papel máis aló do Scotex.

Hai unha canle que botan por R que lle chaman Veo TV e que está participado polo xornal El Mundo, empeñado en abrir os ollos (perdón polo chiste fácil) sobre os prexuízos de tan arrepiante materia. A min, que me importa un carallo o temido temario do tema en cuestión, que xa me chegou con aprender merdalladas maiores na escola, opto por pinchar, todos os días, esta canle, o Veo TV, a eso das 23:30, cando os cativos, of course, aínda están de pé, para poder disfrutar de Latin Lover, unha serie repleta de cidadáns educados. En pelotas, si, pero educados. Tranquis, non hai que esperar nin tres minutos para disfrutar de guións así:

Viviana cumple una fantasía sexual al proponerle a Rafael experimentar en la cama, pero son interrumpidos cuando llega la policía para arrestar a Rafael tras una denuncia levantada en su contra. Jacqueline y Débora ensayan la mentira que apoyará la denuncia en contra de Rafael. Viviana le exige a Débora retirar los cargos en contra de Rafael, pero Jacqueline defiende a su hija. A pesar de los intentos de ocultar el encarcelamiento de Rafael, Cecilia y Bárbara usan sus más valiosas armas para desprestigiarlo. Samuel habla con Débora intimidándola con una posible difamación y ofreciéndole protección a cambio de retirar los cargos en contra de Rafael...

Teorías da conspiración á marxe, gústame a liña de El Mundo, si, señor. Veo, veo.

Martiño: en Suecia teríalo máis fácil

2007-06-27T13:59:00.000+02:00

Levaba tempo sen darlle á tecla internáutica. Non creades que non é por gañas, senón por ese medo a disiparme dos meus obxectivos blogueiros (xa sabedes, o sueco é unha variante dialectal do galego...). Pero como levo escoitado tanto o tema ese de que o Martiño Rivas decidiu facerse Martín por obra e gracia das teleseries decido atizarlle á liña.
Imos ver. Cada quen é libre de chamarse como queira. Xan das Bolas, por exemplo, non debeu pasalo tan mal nos títulos de crédito cando ninguén o obrigou a pasarse por Juan ou John. Sen embargo, dicir Martiño seica custa moito pronuncialo. "La caña de España bañada con saña mientras aliño ñoquis". Hai ese eñe! Co ben que queda como reclamo no logo do Instituto Cervantes. Máis eso de Martiño. "Hola, galleguiño". Eso si, eso é doado, claro. Pero Martiño...
E pensar que un sueco que se chame Martin pode vivir na felicidade porque nunca recibirá ordes para mudar o seu nome... Tamén é certo que ningún sueco se deixaría convencer para variar o seu nome. Quero dicir que se un sueco nace Martin será Martin en Suecia, en Corea e mesmo en Madrid. Sonvos así. Xente rara estes suecos... Pero Galicia?
Mágoa que o presentador do telediario saiba pronunciar fantásticamente Joan ou Aitziber pero que non logre arraincar cun Lacseiro.
Mágoa que Martiño co ben que soa (mar-ti-ño) non soe ben na tele.
Mágoa que a miña filla, Xiana, teña que pensar en chamarse Jiana para ser decente.
Mágoa que Jiana decida facelo.
Mágoa que haxa que ser sueco para dicir Martiño.

Mágoa, unha vez máis, que un galego dea a nota.

Os suecos, uns ilexítimos

2007-05-29T12:45:00.000+02:00

Recoñezo que ando algo sorprendido por todas esas historias sobre a lexitimidade, coma se cada un de nós tivese que probar o ADN ante unha mesa electoral. Nas eleccións, todo se basea na lexitimidade. O cal, vale, é lexítimo. Os pactos, se goberna a lista menos votada, disque son ilexítimos. Aí chega a demagoxia. Da mesma forma que é lexítimo que goberne a lista máis votada que non acada a maioría absoluta, tamén o é, creo, que gobernen os partidos que representan á maioría dos electores. É dicir, que se o 80 por cento optou por 4 grupos políticos e non por 1, por que raios en democracia non poden chegar a un acordo estable de goberno?

É raro que a experiencia de Suecia, a provincia galega do norte, non saise no debate. O rollete intelectual pasa moitas veces por aludir á tradición democrática nórdica. Pois fálovos desa:

En Suecia, ata o ano pasado, gobernaba dende había dez con certa tranquilidade (con pactos eso si) o socialdemócrata Göran Persson. E resulta, que nas últimas eleccións, o seu partido volveu lograr o maior número de escanos no Parlamento, cunha diferencia abismal de 33 asentos sobre a segunda lista, a dos moderados conservadores. Pois mirade por onde que Persson non goberna. Por que? Pois porque o bloque das dereitas acadaron un acordo entre os moderados, os centristas, os liberais e os cristianodemócratas. E por eso, goberna Reinfeldt. E alguén protesta? Pois non. Todo o mundo considérao coma algo absolutamente lexítimo. E a Persson non lle quedou outra que marchar.

Socialdemokraterna (socialdemócratas), 130 deputados
Moderata samlingspartiet (moderados), 97
Centerpartiet (centristas), 29
Folkpartiet liberalerna (liberais), 28
Kristdemokraterna (cristianodemócratas), 24
Vänsterpartiet (esquerda), 22
Miljöpartiet de gröna (verdes), 19

Lexitimidade? A lexitimidade vén dada pola legalidade. Aquí, na Galicia do sur, temos a puta manía de andar dándolle voltas á legalidade para facela ilexítima ao gusto do consumidor. O día que nos demos conta de que a democracia non é o plato de último menú do día, teremos dado un bó paso adiante. Mentras, unha ronda de lexitimidade para todos. Que ademáis é legal.

Literatura galega, en Gävle

2007-05-15T11:34:00.000+02:00

A biblio de Gävle

Por suposto, aqueles galegos que habiten na provincia colonizada do norte poden descubrir a literatura galega grazas aos libros que foran doados o ano pasado pola Consellería e o Concello de Carnota, entre outros, ademáis de libros que regalei eu mesmo (así de culturetas son). Así que nada, a por eles.

Ah, e non está mal, xa que andamos en días de Letras, lembrar esas xornadas gloriosas da Semana das Letras que celebrou Gävle o ano pasado por estas mesas datas. Pichade aquí e aquí.

Heja Sverige!!

2007-05-12T14:41:00.001+02:00

Forza The Ark! Os representantes da provincia galega do Norte, hoxe en Eurovisión.
Mágoa que non utilicen o dialecto sueco do galego e tiren polo inglés. Cousas da diglosia...

Un marido para Victoria

2007-05-04T09:36:00.000+02:00

Mikael Persbrandt e Hugh Grant

Anda Suecia revolta porque a princesa herdeira cumpre 30 anos a aínda non está casada. E diredes vós, onde está o problema, tendo en conta que a que está como un trolebús é a irmá, Madeleine? Pois eu tampouco sei, a verdade. O caso é que hai un programa na TV7 sueca, que depende do xornal sensacionalista Aftonbladet, que está á busca dun home para Victoria.”En man åt Victoria”, titúlase.

Entre os candidatos que votan os espectadores, destacan Hugh Grant e Mikael Persbrandt, un excelente actor da Galicia do norte, coñecido por darlle ao drinking duramente.

Propóñovos que vos sumedes á busca de marido. Que galego das catro provincias do sur posúe todos os condicionantes para ser o futuro rei de Suecia? Non importa se están casados ou non, o necesario agora é asegurar a unión imperial coa provincia galega do norte. Aí van tres nomes:

a) Roberto Vilar (Os Tonechos)
b) Carlos Marcos (Partido Galeguista)
c) Suso de Toro (Suso de Toro)

A decisión, na vosa man.

De xogadores que veñen de fóra

2007-04-23T09:49:00.000+02:00

Acabo de ler no Svenska Dagbladet que os adestradores da Superettan (unha especie de Segunda sueca) non están de acordo coa chegada de xogadores de outros países. Disque é malo para o fútbol sueco. Vale, agora que digan onde colocamos a Ibrahimovic, que, vale, é sueco, pero ten un apelido sospeitoso. Para o fútbol da Superettan.
Arriba tedes un mapa que indica de onde veñen os xogadores de marras.

Unha coruñesa arbitrou no Norte do Norte

2007-04-21T22:07:00.000+02:00

Fíxoo como xuiza de liña, e moi ben, por certo. Foi en Umeå, ao Norte do Norte sueco. Chámase Yolanda Parga e hoxe percorreu a banda no Umeå-Arsenal, correspondente ó partido de ida da final da Copa da Uefa. Dá gusto ler nas páxinas dos xornais deportivos máis importantes de Suecia eses apelidos tan galegos. Felicidades Yolanda!!

Sobre galegos, tontos e sexo

2007-04-03T09:20:00.000+02:00

Nesto da tontería que temos os galegos hai cousas paralelas que me levan, cando menos, a facerme o sueco.

Se para un costarricense un "gallego" é un tonto, e "concha" para un arxentino é o organo sexual feminino, sería lóxico dicir que o director da Real Academia Española, Víctor García de la Concha, podería ser chamado tamén Víctor García de la Perrecha? Por que o diccionario da RAE non o recoñece?

Hai meses (é o que ten o inverno sueco) déuseme por enviarlle unha carta á RAE na que preguntaba os motivos polos que un "gallego" por riba de selo, que non é pouco, é tamén un "tonto" e un "tartamudo".

Esta era a resposta da RAE:

Estimado señor:
La normalización de definiciones, a través de plantillas, para gentilicios y lenguas, como es el caso que nos solicita, está siendo estudiada para la próxima edición del DRAE, pero todavía no se ha llegado a acuerdos sobre esta cuestión, por lo que no se producirán, de momento, enmiendas en este sentido.Las acepciomes quinta y sexta del artículo 'gallego, ga' ha sido registrado en la última edición del DRAE a propuesta de las Academias Costarricense y Salvadoreña de la Lengua, respectivamente, a través de la Comisión Permanente de la Asociación de Academias de la Lengua Española. Los diccionarios, como es sabido, se limitan a registrar el léxico que está en uso, sin entrar en valoraciones sobre la realidad extralingüística que subyace o las interpretaciones que pueden hacer otros hablantes. En el caso concreto al que nos referimos, estas acepciones reflejan significados que se dan esta palabra en Costa Rica y El Salvador, y no debe ser interpretado como un uso insultante para los naturales de Galicia.
Atentamente:
Servicio de consultas del DRAE
Instituto de Lexicografía Real Academia Española
C. Academia, 1
28014 Madrid España

E esta, a miña réplica:

Estimadas/os señoras/os del Servicio de consultas del DRAE:
Les agradezco de antemano la gentileza de su respuesta y les invito a persistir en esa misma sensibilidad ante el reto que supone mantener la acepción ya comentada o dignificar el concepto de los habitantes de cierta comunidad.Por supuesto, es obvio que el idioma recoge aspectos vivos de la realidad lingüística subyacente, pero no es menos cierto que es este mismo idioma el que refleja los usos y costumbres sociales, que varían en el tiempo, y se amoldan a nuevas realidades. Es decir, sin entrar a valorar que en algún momento el término "gallego" haya recibido esa definición en ciertos países de Hispanoamérica, y partiendo de conceptos básicos del campo de la lógica, es absolutamente contradictorio que la RAE considere que dicho vocablo "no debe ser interpretado como un uso insultante para los naturales de Galicia". Y eso es incomprensible. En efecto, si la RAE considera que "gallego" equivale a "tonto" en Costa Rica, y, según la propia RAE, "tonto" significa "falto o escaso de entendimiento o razón", deberemos convenir que extender la hipótesis de que los gallegos, para un costarricense, son tales es al menos injusto, insensible y xenófobo. Entrar en el campo de los tópicos, y recogerlos como si éstos se tratasen de acepciones, es un tanto peligroso (los catalanes son peseteros y los gitanos una raza de ladrones). Sería bueno imaginar qué podría pensar la RAE si el diccionario lingüístico de Suecia o Alemania recogiese que por "español" se entiende aquel "que habita en España, que gusta del baile hasta altas horas de la mañana y cultiva el espíritu de la picaresca". Porque es así como piensan. Pero considero humildemente que una comunidad nunca puede ser considerada en un Diccionario oficial como "tonta", "pesetera" o "pícara".Por otra parte, lamento que a Galicia no se le reconozca su pasado histórico como reino y Cataluña, en cambio, se califique de antiguo principado, sin entender muy bien los motivos que llevan a la RAE a presentar conceptos históricos en la definición actual de una palabra: es decir, Galicia y Cataluña son, ahora, comunidades autónomas; y Alemania es un estado (no es necesario, supongo, decir que formó parte de un Reich).Una vez más les ruego a los miembros de la RAE que tengan en cuenta el lógico descontento que el término "gallego" produce en Galicia, para que nunca se cuestione la dignidad de una persona (sea gallega, catalana o alemana) y les invito a que lean el reportaje que hace unos días publicó La Voz de Galicia sobre este tema y su influencia en Hispanoamérica, cuya copia del mismo aporto.Gracias una vez más por su atención.

-----

Será mellor facerse os suecos.

En resumo, segundo unha enquisa recente de La Voz, podes chamarlle tonto ao 25% dos galegos, que non se ofenden.

Será que algo parvos, somos, somos.

Aquí, aló, e máis abaixo.

Unha svenska sång

2007-03-29T14:09:00.001+02:00

É o que din Los Balones, coa súa "Svenska song" (svenska sång: canción sueca). Impresionante. É da banda sonora de El Síndrome de Svensson. Mil grazas a Matachin pola súa recomendación!!!!!!!!!!!!!

Atención, pregunta

2007-03-22T09:39:00.000+01:00

Foto: Gago (DXT)

Por que a Sociedade Anónima Deportiva da que falaba máis abaixo relaciona a un xornalista coas pistolas e non di nin chío sobre un empregado matón? Hai silencios cómplices de máis.

(Armando Palleiro, dos tíos máis estupendos que agroman entre a canallada xornalística, foi agredido por... por... si home... ese ... como se chama... en fin, cando me acorde escríboo)

Fenotipo galegosueco

2007-03-19T12:18:00.000+01:00

Keko Piña, galego, xogador do Racing de Ferrol

Fredrik Ljungberg, sueco, xogador do Arsenal inglés (non do Arsenal de Ferrol)

Xornalismo de palabra e xornalistas suecos

2007-03-17T21:12:00.000+01:00

Pídovos que premades na imaxe e leades o artigo. Fala dun xornalista. Non importa de quen. Aparece nunha publicación que edita unha Sociedade Anónima Deportiva. Logo, claro, falamos de xogo limpo. Pero esa é outra historia...
O alucinante deste artigo é o que vén logo.

Fora desta páxina, os xornalistas galegos actuamos á sueca. Unha publicación vai e lle bota en cara a un xornalista basco que traballa en Galicia que "en un alarde del peor estilo ´kale-borroka´ (...) parece haber asimilado de los asesinos que campean por las calles de su ciudad" e os xornalistas galegos asubiamos. Hai a quen se lle enche o peito ao longo do ano porque cre que escarallar catro páxinas en branco nun xornal significa camiñar entre aires creativos. Hai quen pasa todo o día blasfemando teoría e práctica do xornalismo e predica independencia. Independencia S.A. Independencia de butaca. Independencia de salón, de cara a rúa e con encanto. Pero tras un artigo así non se ven. Seguen por aí, si, pero sen paparota non hai independencia. Os xornalistas somos merda. A mesma que nos botan. Vainos a manduca, a pose, a cella arqueada, o carné de socio. Xornalismo tabernario. Pero que hai despois deso? Os xornalistas galegos facémonos os suecos. Que máis ten todo mentras andemos co plato de caldo cheo sobre a mesa. Esa é a diferencia que hai hoxe entre un bó e un mal xornalista: as cuncas de caldo que pode lanzarse ao xantar.

O xornalismo convertese día a día no fumadeiro de opio da nosa conciencia.

Tras ler este artigo deime conta de que hai algo ben peor ca un galego que se fai o sueco: un xornalista galego que se fai o sueco.

Sinto estragarvos a dixestión. Outra cunca de caldo, camareiro.

Para todos aqueles que fan kale-borroka cun bolígrafo como cóctel molotov. Para aqueles que están nas trincheiras da información. Para os que (aínda) non se venderon.

Para todos os xornalistas bascos que traballan en Galicia.

The Ark, representantes galegosuecos en Eurovisión

2007-03-11T00:32:00.000+01:00

Varför sjunger Sverige igen på engelska på Melodifestivalen?

Por que volve cantar Suecia en inglés no Festival de Eurovisión?

På galiciska skulle det vara fantastiskt!

En galego estaría de marabilla!

En fin. Que mentras en Madrid o prota foi The Juana, en Suecia foino The Ark. Si, miñas e meus, The Ark son os representantes de Suecia en Eurovisión. Aquí podedes ver un video do tema que levarán a Finlandia e de paso botarlle unha ollada aos outros candidatos. Son algo pasteleiros para o meu gusto. En fin, xa me contaredes.

2007-03-10T16:52:00.000+01:00

ESPAÑA POR LA LIBERTAD

Pobre sereíña...

2007-03-06T20:20:00.000+01:00

Rosa. Así espertou o domingo.

A peregrinaxe de Tarja

2007-02-12T00:03:00.000+01:00

Aí esta Tarja, unha galega do norte, descansando dunha etapa de pateada polo Camiño de Santiago:

"Camiña con Tarja ao recuncho máis segredo de España"

"(...) Non se pode comparar Galicia cos días de asarse na Costa do Sol. Esta parte está na esquina noroeste de España, onde os ventos frescos do Atlántico que envolven o país ofrecen un agradable clima".

Bos argumentos para aquel que entraba nas comparacións absurdas (léase post de máis abaixo)

Para cando unha Galega tan aberta?

2007-02-04T23:36:00.001+01:00

Ollo aos monitores da dereita do presentador, a 2 minutos do final, aprox. Imaxes verídicas do "rapport" (TX) da tele pública sueca.

O proceso colonizador, tamén en Dinamarca

2007-01-28T23:56:00.000+01:00

Efe (january 2007). O proceso colonizador do COMESPAN (Comunidade Escandinava Pangalaica) informa da apertura de oficinas consulares en Copenhague de Abaixo. Ao mando, un olívico bó e xeneroso. Razón aquí.
AL/KN

Red Bull te da alas... para o outro barrio

2007-01-25T09:34:00.000+01:00

Imaxe: Expressen

Robin, galego de Suecia, 18 anos, morreu diante do televisor. Bebía Red Bull para ter máis forzas para estudiar o teórico do carné de conducir.

Therese, galega de Suecia, 31, caeu a plomo no medio dunha pista de discoteca. Bebera RB con vodka.

Nacho que aparece escuro na foto. Podes ser ti.

Non o invento. Pero é lóxico. Estas merdalladas sintéticas é o que teñen. Nada como fumar unha boa planta natural sacada da horta mentras lle arrimamos un quinto de licor de cebada ben tostadiña. (Por favor, non me obriguedes facer comentarios sobre os motivos que tiña Robin para beber Red Bull)

Entrevistar

2007-01-24T22:55:00.000+01:00

Entrevistar é conversar no medio dun diluvio, polo Pazo de Mariñán, con Rosa Cedrón e Antonio Placer. Dous suecos do sur. Dous suecos do mundo.
É surrealista.
Unha entrevista surrealista.
Eso é entrevistar.

"Pero Galicia non é máis espectacular?"

2007-01-21T12:01:00.000+01:00

A xornalista do Svenska Dagbladet entrevista a un informador turístico da Embaixada española de Estocolmo. Farta de centrar o tema nas cualidades turísticas de Cataluña pregunta:

-Pero non é Galicia, por exemplo, máis espectacular?

-Si, pode ser, pola súa beleza, natureza salvaxe e antiga cultura. Pero para o baño non é tan boa coma no noreste de España.

Carallo, o baño, eso si que é importante.
O que ti digas meu. Hale, mandade aos suecos a queimarse e a papar cemento.

E a chave inglesa?

2007-01-16T16:56:00.000+01:00

Se tedes un anaco pasádevos pola Fundación Barrié da Coruña para botarlle unha ollada á exposición Deseño Escandinavo: Máis alá do mito, que está aberta ata o 25 de febreiro. É unha especie de paseo pola paranoia, un rueiro de cacharros que nos rodean día a día. Non vos preguntastes algunha vez eso de "a quen carallo se lle ocurriría este aparello?". A resposta tédela no Barrié: a un escondenabo, claro, ou maiormente a un sueco. Este tipo de argalladas só proveñen dunha mente que teña un tempo libre de calidade. Non vos quero estragar a expo, así que descubride vós mesmos ata onde pode chegar unha testa loira.
... Só unha crítica: a chave inglesa é sueca (porque non se lle chamará logo chave "sueca"?) pero non aparece na mostra. E non me diredes que ese deseño non é de flipar...

XA ESTOU DE VOLTA!!!

2007-01-14T12:56:00.000+01:00

Ola a todas e todoooooooooos!!! Xa estou de volta! Desculpade polo retraso, a demora e todo ese rollo. Cousas galegosuecas... O que está claro é que a miña teima de demostrar que Suecia é unha parte de Galicia segue en marcha.

Hej Sverige!! Ola Galicia!!

Comezamoooooooooooooooooooooooooooooooos!!!!!!

Suecia coa Selección Galega

2006-12-22T20:05:00.000+01:00

Backyard Babies

Andaba eu amolado por esa representatividade futboleira Norte-Sur tan políticamente correcta. Arsenio-Vázquez. Ah, certo perdón, tamén Vázquez-Arsenio. Pero non me fastidia eso. Fastidiame que o Norte galego, o de verdade, o de toda a vida, non estivera representado. Por fin hai xustiza. Tras o partidazo Galicia-Ecuador do 28 (aí nos veremos, meus e miñas), toca concerto no Pazo dos Deportes de Riazor cos galegos do sur Siniestro Total, os galegos do centro Meu e os galegos do norte Backyard Babies. Estes nachos son moi bos, aviso.
E tras tantos anos... alguén dubida aínda que Suecia non é a quinta provincia galega? Yes, it is. God Jul mina vänner!!

(Pronto regreso ao blogomillo, prometido. Bicos e besos. E NoBoas Festas!!)

PRONTO, MOI PRONTO

2006-11-22T16:19:00.000+01:00

Si, amigos. O de Östersund foi unha especie de parada e fonda. Algo imprevisto.
Pronto teredes noticias miñas.
De momento, amodiño.
E a facerse o sueco.

Narf, virrei galego en Suecia

2006-10-16T21:13:00.000+02:00

Narf encheu Suecia coa súa enerxía guerrilleira

Xa cheguei, compis! Pasaría horas falando do marabilloso que foron estes días. Por eso é mellor que non o diga eu. Esto dixeron os xornais locais de Östersund:

Länstidningen:
"Narf, ou Fran Pérez, da española Galicia, cantou sobre a súa cidade natal Santiago de Compostela, a onde xentes de todo o mundo acoden de peregrinaxe. Unha melódica voz e un monólogo expresivo coa guitarra eléctrica homenaxearon á máxica cidade e déronlle a Narf o segundo posto"

Östersund Posten:
"Narf engaiolou ás presentadoras e ao público xa dende antes de que coa súa doce voz homenaxeara á cidade natal, Santiago, coa única compaña da súa propia Fender Telecaster".

ÚLTIMA HORA: NARF, SEGUNDO!

2006-10-14T21:43:00.000+02:00

O Festival Europeo da Canción en Linguas Minoritarias, Liet, foi copado por artistas galegos: Os galegos feténs, os do sur tipo Compostela, os que responden a Narf, colleitaron un fantástico segundo posto, só superados polos galegos do norte, os lapóns suecos, que foron os preferidos do xurado. O certo é que Fran Pérez estivo espectacular, enganchou co público, que non parou de bater as palmas, e cativou Östersund coa esa voz doce e a súa guitarra guerrilleira. Foi o mellor, pero os da casa mandan. Évos o que hai.
Saúde e forza!
Moita forza!
NARForza!

Todo listo!

2006-10-14T18:15:00.000+02:00

Foi moi longo o día pero pagou a pena. Dentro dunha hora Galicia na voz de Narf subirá ao escenario.
A por todaaaaaaaaas!!

Xa chegamos!

2006-10-13T12:41:00.000+02:00

Ola meus e miñas! Escríbovos dende a zona de prensa do Storsjöteater. O tempo acompaña (arredor dos 10 graos) e non chove, o cal se agradece para pasear. Aquí andamos, nunca mellor dito, os da delegación galega, con Fran Pérez (Narf) á cabeza. Fran e Cecilia, a súa manager, son xente estupenda, estamos a rir a fartar. Pola mañá foi día de presentacións. Os outros participantes son moi simpáticos. Agora imos papar, porque Fran ten entrevista coa SVT para presentar o seu traballo.
Seguiremos informando.
Bicos mil!!!!

Dereitiños a Östersund!!

2006-10-12T20:40:00.000+02:00

Hoxe é o día. Comeza a asalto final. Sue-cia e Gali-cia unidas para sempre. Por primeira vez a Estaca de Bares quedará no medio e medio do país. Suecia proclamarase quinta provincia galega o sábado, logo de que Narf actúe en Östersund, no recibidoiro da Laponia, dentro da "Eurovisión" de Linguas Minoritarias. O "Teatro do Grande Lago" ou Storsjöteatern retumbará en galego. Se xa non podedes aturar máis, velaí vos van as probas para as orellas. A organización ofrece poder votar desde casa aquí, o propio día 14 entre 20:30 e 21 horas (Suecia, coma as outras catro provincas galegas, posúe o mesmo horario!)

Ofrécese música
Razón: Extrarradio (preguntade por Belén e Edu)
Para os valentes:
A Radio Pública da Provincia de Suecia (ata agora, Sveriges Radio) emite en directo o festival pola súa segunda cadea (só tedes que premer o link "Lyssna på P2 Musik", arriba á dereita).
Imaxes do festival poderanse ver aquí.

Lembrade, o sábado a partir das 7!! (Suecia ten a misma hora que Abegondo, Chantada e Carril)

De Aba a Narf

2006-10-05T00:19:00.000+02:00

Aquí ando de volta. Non, recoñezo que aínda non regreso de cheo, pero que saibades que non me esquezo de todas e todos vós!
O caso é que, comprobado xa o restrinco galego de Suecia, xa non queda dúbida de que a conquista é total e pronto, disque, poderiase ler un comunicado de rendición viquinga fronte a patria de Breogán. O motivo que precipita tales feitos é o Festival da Canción de Linguas Minoritarias, que se celebrará a mediados de outubro en Östersund e no que Narf representará a Galicia (tedes toda a información neste antigo post).
Asegúrovos que cando dei a noticia sabía pouco máis do asunto, pero uns meses despois podédevos imaxinar como flipei cando a organización do festival vai e chámame para proporme representar a Galicia!!!!! Nin coñezo Östersund, nin a ninguén da organización, nin a ningún compoñente de Narf. Pero alí estarei eu. Si, amigos, serei o Uribarri galego. Por suposto, aceptei a proposta!!
Ireivos informando do tema paseniñamente. O caso é que de momento quero que vos quededes con este link. Aínda non descubrín o peso que terán estas votacións dos internautas. Pero non estaría mal que comezasemos a desenferruxar a maquinaria para que Galicia quede no máis alto. Certo, amigos, Galicia é unha potenzia, que diría Carlos Blanco, tamén en Eurovisión. Cantos de vos coñecedes a xente que se apelida Aba? Centos, non? De onde credes que se inspiraron os gañadores galego-suecos de Eurovisión do 74 para poñer nome ao grupo?

Unha cousa máis: non terei que dicir "Royauminí du puá" senón que darei as puntuacións en galego!!!

Pechado por reformas

2006-09-08T13:16:00.000+02:00

Non é nada grave. Só que de momento este blogg vai permanecer pechado (que non esquecido, eh?!!!). De todos modos, estamos en contacto para o que queirades!

Bicos a todas e todos!

Moita saúde!

2006-07-30T16:39:00.000+02:00

Pero sego na allada, eh? Se queredes contactar comigo podédelo facer en loisnovoa@yahoo.es
Moita saúde, compañeiras e compañeiros!

(*) Vacacións, en sueco

Så som i himmelen

2006-07-30T16:28:00.000+02:00

Vexo encantado que "Så som i himmelen" ("Así coma no ceo", textualmente) vai ser estreada nalgunhas salas da Galicia do sur baixo o título "Tierra de Ángeles". Se a podedes ver non a perdades. Esta película garda o corazón de Suecia e toda a forza da súa xente. Foi nominada ao Oscar á mellor película estranxeira de 2005. Curiosamente ese ano competían dúas películas galegas: Så som i himmelen e Mar Adentro. Pareceume marabillosa, encantoume, aunque quizáis son parcial. Velaí vai un trailer.

A que andamos? Rigurosidade!!

2006-07-27T17:13:00.000+02:00

Imos ver, meus reis. Ou colonizamos ou non colonizamos! Que un non está aquí a partir o lombo para que logo chegen situacións diplomáticas tan tensas coma a destos días. A COMESPAN (Comunidade Escondenaba Pangalaica) remitiu ao xornal Garallo unha carta criticando o proxecto Loia pola súa indiferencia coas rexións do norte de Europa, aquelas que, por riba, son galegas de toda a vida. Este é o mapa lingüístico segundo se recolle na web:

Ou sexa que podemos atopar o barranqueño e o mirandés (demo me leve se sabía eu da existencia destas linguas) pero do galego do norte, nanai. Pois a ver se tomamos nota. Porque colonizar a medias non é boa cousa, que logo pasa o que pasa (tamén hai que andar a todo, carallo...)

2006-07-24T22:38:00.000+02:00

Feliz Día de Galicia-Feliz Día de Suecia

O meu pésame a Barcelona

2006-07-23T16:20:00.000+02:00

Nin o nome ten graza. Eso de "Bar Celona" xa o inventara Ibáñez nos Super Humor de hai 20 anos. Vamos, como "Bar Tolo" ou "Bar Bitúrico". Preséntovos este restaurante de Estocolmo (é enorme, inconfundible e está no mesmísimo centro) que xa na imaxe destila caspa. Unha cousa é a mestizase e outra a caspa. Non vos perdades a páxina web. Sálvase a Rumba de Barcelona de Manu Chao que soa de fondo. Para min que os camareiros non chegaron nin a Figueres. E os músicos que aparecen na careta de presentación (fíxadevos ao principio, con guitarras) non teñen pinta de montar castellers ou papar butifarras precisamente. Aquí tedes o menú.
Calqueira día atópome co Bar Badás, os Talleres Car Ballo, o CaFe Ne ou o Restaurant Asdeulla. Teños os pelos crechos con só pensalo...

Oscar Pereiro, från Pontevedra i Galicien (*)

2006-07-21T17:34:00.000+02:00

(*) Non o digo eu. Dío o locutor das emisións de Eurosport en lingua sueca. Que gozada!

Galicia, twelve points

2006-07-19T07:30:00.000+02:00

Narf

Aínda queda moito, ou sexa que o que estea facendo plans para outubro, que prepare unha viaxe á provincia galega do Norte. O 14 de outubro celébrase en Östersund o Festival Liet-Lavlut da Canción de linguas "minoritarias" de Europa e será retransmitida, entre outras, pola P2 da SR, a radio provincial galega do Norte. Galicia estará representada pola música cálida de Narf (moi recomendable, aquí tedes un retrinco), que foi seleccionada entre máis de 60 artistas de toda Europa. É a cuarta edición do certame e en dúas ocasións gañaron os representantes en lingua sami. A cousa promete, porque dous días antes do festival presentarase a primeira jojk-ópera sami, ese alalá claramente galego con matices nórdicos. Non estaría mal que a TVG fose tomando nota... Un "Ljusmåne" (Luar, en galego de Suecia) sería espectacular. De momento, ide botando unha ollada aos competidores do representante galego e ao idioma que empregarán:

Arbegarbe - Friulano
Brian O hEadhra - Gaélico
Gari - Basco
Gjallarhorn - Sueco-finés
Johan Kitti – Sara Ellen Bähr - Sami
Jord - Mienkieli
Karavan - Romaní chib
Moot - Gaélico manés
Raud Ants - Votio
Van Wieren - Frisón

Todos iguais

2006-07-18T14:54:00.000+02:00

Imaxe: Dagens Nyheter

Os galegos do Norte sonvos inimigos do destaque. É máis, está moi mal visto ir de listo ou dicir eu teño esto e estoutro. Nos directorios das empresas confúndense os curritos cos xefazos, xa que os seus nomes colócanse por orde alfabética. Todos, en Suecia, teñen dereito a opinar. Unha conversa por exemplo sería así:
-E vostede, Larsson, que opina das teorías do coñecemento kantianas?
-Pois, en fin, as teorías están aí, non serei eu quen o dubide.
-Interesante, Larsson, interesante.
-Si, a información é clara.
-Por suposto, Larsson, por suposto.
-E xa que o temos claro, que opina vostede, Pitkänen?
E así sucesivamente. Despois, cando dan a volta, cada un fai o que lle peta sen importarlle o máis mínimo o que opinou o contertulio. O caso é falar. Os "möte" ou xuntanzas de empresa son innumerables durante a semana. E, por suposto, non valen para nada. Pero que non se diga que falla a comunicación.
Un exemplo de igualdade védelo na imaxe. O rei Carl Gustaf paséase pola borda do buque Götheborg, que hoxe chegou a China logo dunha longa viaxe-aventura. Fixádevos ben na foto. O rei con garabata e encamisado, un greñudo non solta a cunca de café, unha fulana sentada non se levanta que-me-canso, un rapaz de fondo pregúntase "como se parece ese ao rei" e o almirante mira ao fondo por ver se divisa unha praia con chinitas para pasa-la xornada.

Kaplansgatan

2006-07-12T20:19:00.000+02:00

E xa que andamos a voltas coas curiosidades idiomáticas (xa vedes que hai centas), velaquí vai unha homenaxe ao amigo Kaplan. Resulta que ao lado da rúa onde vivo, en Gävle, chega outra perpendicular chamada Kaplansgatan, é dicir, a rúa de "kaplan". Hai moitas rúas con este nome en Suecia. Polo que sei, o kaplan é unha especie de sacerdote da Igrexa luterana en Finlandia. Se premedes na imaxe poderedes ampliar a situación da rúa da que vos falo en Gävle.

Islandia, no Parque das Illas Atlánticas

2006-07-11T07:18:00.000+02:00

A SIGAQ (Servicio de Intelixencia Galega que Algún Queda) estudia moi seriamente a posibilidade de incorporar Islandia ao Parque Nacional das Illas Atlánticas, aínda que para tal idea é necesario crear unha nova embaixada imperial galega, e eso custa cartos...
Baduando coa teima das variantes dialectais galegas do norte velaí vos vai unha mostra que deixou un lector do blogg e que, polo seu interese, quero que leades:

El usuario anónimo dijo...

En islandés muller dise kona. 'A miña muller' dise 'kona mín'. Na rúa principal de Reykjavík, Laugavegur, hai unha tenda de regalos que se chama Pirola. Tarta dise kaka. Bolsa dise kóka. O Gatiño dise köturinn (os coturíns eran unha banda de maleantes de Noia, famosos por fazañas como atracar con unhas tesouras).

PD de KN: Espectacular, non?

Vilagårcia

2006-07-10T19:24:00.000+02:00

É lóxico que as operacións colonizadoras na Galicia do Norte produzan fenómenos lingüísticos de contacto como o que tedes na imaxe. En Vilagårcía (así, na versión do galego do norte) hai un establecemento que se chama Fita (órgano sexual feminino, en idioma nórdico). Ten unha falta de ortografía, xa que debeu perder un te baixando por Carril (debería escribirse "fitta"), pero serva esta viva testemuña enviada por "Un nacho con brus-A todo filispín" para confirmar a variante dialectal.

Jävla TV4!!!!!!

2006-07-09T22:53:00.000+02:00

E mentras vós podedes ver como Italia levanta a Copa do Mundo, a puta TV4 corta a programación para emitir o Telexornal que, non volo perdades, abre cun resumo do partido. E eso, despois de aturar todo o Mundial a uns programadores que che obrigan a cambiar a canle para seguir vendo o partido. Si, si, verídico. Se queres gravar o partido terás que tragarte logo noticias importantísimas do tipo "Os esquíos volven a Småland" ou "Unha vella terá que devolver 30 coroas a Facenda por timar a un vendedor de xelados". Lamentable!!!!!

Varför bröt TV4 sändningen innan att Italien fick VM-cupen???!!!! Det är skamligt!!! Vet ni vad en viktig "nyhet" betyder?

As suecas

2006-07-09T16:27:00.000+02:00

E para rematar esta semana picarona que nos ofreceu o xornal Expressen, velaí vai a proposta dominical: "Así opinan 1000 mulleres suecas sobre os seus corpos", di a imaxe. Que manía lles entrou a estes de ser naturais como as mapoulas. Benedicto, meu, pásate por aquí que imos en picao para Sodoma e Gomera!

Formas de superar o trauma post-Mundial

2006-07-08T17:18:00.000+02:00

A imaxe que vedes aparece publicada no Expressen e serve para ilustrar unha noticia de alcance. "O fracaso da selección no Mundial pode afundir a calqueira" pero segundo os médicos "existen fórmulas para animarse e que ao mesmo tempo facilitan a presión arterial: un caluroso e agradable sexo de verán".
Descoñezo se a frase "sexo de verán" (sic) pódese traducir ao galego normativo como "frega de silveiras" ou "polvo entre os penedos". A noticia tampouco indica se é preciso montar a historia coa camisa (azul falanxe) posta. E se esas flores tipo camomila axudan. Nin sequera advirte dos riscos de urticaria cú arriba.
É unha boa proposta sexa como fose.

Os insurrectos de Ladonia

2006-07-06T20:11:00.000+02:00

A SIGAQ (Servicio de Intelixencia Galega que Algún Queda) recoñeceu hai tempo nun comunicado ao xornal Garallo29 que a empresa galeguizadora sería longa e dura, como as pelis de Rocco Siffredi, pero nunca tanto ao punto de ter que sofocar a insurrección dos ladoneses, na rexión de Skåne, na Galicia do Norte tamén chamada Suecia. Ladonia cumpre dez anos de nacionalidade dende que o revolucionario Lars Vilks decidira montar unha obra escultórica con madeiras ante a oposición das autoridades (competentes).
O caso é que calquera pode facerse ladonés. É gratis. A non ser que queiras ser nobre, que nese caso terás que depositar 12 dólares. Ladonia posúe xa 12.000 cidadáns rexistrados. Hai uns anos milleiros de paquistanís solicitaron información para poder recibir a cidadanía e incluso preguntaban pola embaixada ladonesa en Paquistán.
A ilegalizada Ladasuna, un dos principais partidos, quere iniciar contactos para ver como saimos do folión. A SIGAQ di que vale, que aceptamos nación como animal de compaña, pero que a anexión de Copenhague nin se menciona.

Un verán sen dentes

2006-07-05T09:18:00.000+02:00

Imaxe: Expressen

Nota: Advírtese de que a temática desta noticia pode ferir seriamente a sensibilidade do amable lector.
Graza non ten ningunha, por moito que Elsa Blad, de 94 anos, se escaralle na foto. A pobre muller terá que pasar todo o verán sen darlle ao dente por culpa do hospital de Lidköping, que perdeu a súa dentadura postiza. Que por que non lle colocan outra? Porque aquí en Suecia no verán non traballa nin o xefe de Ikea. Todo está paralizado. Pobre velliña. (Xa o di o conto: "Entre os sen dentes o Cuñao é o rei").

Estatuto sami

2006-07-02T16:01:00.000+02:00

Imaxe: Sápmi

Estaría ben que ademáis de gastar folgos nos nosos destinos mirasemos aínda que só fosen cinco minutos para outros lares. Non, tampouco fai falla acudir ao mapa e tirar a miles de quilómetros, aínda que non estaría mal.
Falo de pobo sami. Dos lapóns, no seu termo despectivo. Falo dun dos pobos máis vellos do mundo que corre serio perigo de desaparición como tal. Os samis non teñen nin Samiretxe nin Samarall. Tampouco Samouriño. Por suposto, nunca sufriron a iluminados da SETA nin da Serra LLiure. Nin aos Serrilheiros do Pobo Sami Ceibe. Neste puto mundo con Yulupuki e Noeli non se vai a ningures. Nas provincias galegas do norte gostan moito de impartir moralidade e progresismo. Cataluña é guai. Si. O conflicto basco. Tamén é guai. Os dereitos dos pobos. Chachi. Todo é chachi de Copenhague para abaixo. Agora si, aos samis que lles medre.
Hai 70.000 samis esparexados por Suecia, Noruega, Finlandia e Rusia. Só en Suecia viven 230.000 renos. O problema é que aos samis o da Axencia Tributaria sóalles a grupo de rock.

Lars-Anders Baer, presidente da "Xunta" do Pobo Sami (Imaxe: Sápmi)

Teñen un parlamentiño que está montado para a cousa cultureta, idioma, coros e danzas e tal, pero que non ten poder de decisión nin nada que se lle pareza a competencias transferidas. Digamos que é un bálsamo para o subconsciente sueco. Estes son os partidos e os seus singulares nomes que participan no parladoiro este ata 2009:

Guovssonásti (3 deputados)
Cazadores e pescadores samis (9)
Min Geaidnu (3)
Partido do País Sami (8)
Os samis (4)
Samis dos bosques (4)

Históricamente, os samis foron un dos pobos más despreciados e esquecidos. Todavía renxen documentos que confirman a esterilización dos seus habitantes por parte dos nazis (mentras Suecia, "neutral", miraba cara outro lado) e hai unhas décadas Noruega e a propia Suecia recoñeceron o maltrato exercido sobre eles.
Os samis básicamente só queren unha cousa: que non lles toquen o carallo, dispensando. É dicir, poder pasar cos renos dun país a outro (no norte do norte do norte as fronteiras son case invisibles), pescar nos ríos onde sempre o fixeron dende hai centos de anos, cazar e manter os dereitos de nomadismo. E tamén queren unha solución ás tensións entre os seus xeitos de vivir e os dos colonos, xa que estes, na súa maioría, non entenden ese interese sami en vivir de "costas" á civilización, como se esta fose só Big Brother e un volvo.
Todo esto ven a conto porque estou lendo un libro (Helena Carlsson: "Same och Lapp") que amosa un punto que desmitifica todavía máis os aspectos de tolerancia e liberdade (que é certo que existen e son amplios) da sociedade nórdica. Resulta que Suecia négase a asinar o convenio 169 da Organización Nacional do Traballo, dependente da ONU, sobre os dereitos dos pobos indíxenas ou tribais, a pesar de que Noruega si o refrendou. Nin Suecia, nin Finlandia, nin Rusia. É dicir, Suecia admite que hai uns señores (e señoras; que en eso si somos progres) que visten raros, cuns bechos con cornos, etcétera, pero que non amolen, que ningún deles chegará a xogar xamáis na selección de fútbol.
Mentras nada pasa, sempre nos quedará asomarnos a esta fascinante sociedade. No inverno pasado tiven a portunidade de estudiar a súa cultura e relixión na universidade de Umeå, na porta de Sápmi, atraído polas sensacións dunha viaxe (das mellores da miña vida) que fixemos por esas terras. Podedes botarlle unha ollada ás fotos, na pestana da esquerda "As viaxes en imaxes". Convídovos a viaxar polos alalás samis, coa paixón do son do "jojk".

Turcos malos

2006-06-30T23:16:00.000+02:00

Que alguén me axude, que eu, debe de ser que vou maior, ando perdido. Alguén sabe que carallo nos fixo Turquía aos galegos?! Non, non toleei...
Ollo ao post que veño de atopar nunha páxina dunha asociación de estudiantes finlandesa (o sueco é idioma oficial en todo o país). A tropa discute nun foro sobre se Turquía debe formar parte da Unión Europea. No medio da charla, un dos participantes solta tamaño argumento:

Versión en galego de Suecia: "Massförstörelse av världens finaste stad med monument, kyrkor mm.. eller massmorden av armenier, greker, kurder, galicier, assyrier..listan är oändlig!"

Traduccción ao galego normativo: "Total destrucción da cidade máis bonita do mundo con monumentos, igrexas, etc... ou masacre de armenios, gregos, kurdos, galegos, asirios... a lista é interminable!"

Pois será interminable, será... Aúpa Galatasaray!!! (non vaia ser...)

"Galicia: paraíso intacto"

2006-06-29T09:03:00.000+02:00

O xornal Sydsvenskan, o máis importante do sur de Suecia (Malmö e bisbarra), publica unha extraordinaria reportaxe sobre Galicia, sen facer mención, iso si, ao aspecto centralista que posúe sobre as colonias do norte. Disimulemos... A xornalista Carin Höglund reproduce con gran lucidez as formas da realidade galega, lonxe dos tópicos chorras que tentan a calqueira publicación que pretenda ofrecer as distintas posibilidades para os futuros viaxeiros. Fala do traballo dun pobo por fuxir da pantasma do Prestige e da forza da xente, que é a que de verdade paga a pena (esto dígoo eu). Tamén da praia de San Xurxo (sic), dos eucaliptos de Doniños, e do parecido que teñen os galegos cos europeos do norte (reafirmando as miñas teorías):

"Dise que os galegos son difíciles de entender. Cabezóns, silenciosos, ocultos e orgullosos (...) Cun temperamento semellante aos europeos nórdicos. E esto fai que un de cada dous galegos séntase máis emparentado cun irlandés que cun español do sur".

A percebeira Lucinda Rellán Souto, retratada no Sydsvenskan

Fala de Manuela Rodríguez, que vive en Nova Jersey e lle berra aos fillos en inglés para que se preparen, que van visitar as tumbas dos avós, en Carnota. "Estas son as miñas orixes. Quero que eles amen o que eu amo". Sanxenxo, a empanada, a gaita, o vento... "Galicia: paraíso intacto", como titula a reportaxe.
Estes son algúns dos puntos que debe coñecer un viaxeiro sueco, segundo o xornal:

"Galicia é unha autonomía gobernada polos socialdemócratas e as esquerdas".
"A costa repártese entre os fiordos do norte e os do sur: Rías Altas e Rías Baixas".
"Fálase español (castelán) e galego. O galego foi prohibido por Franco pero agora vive con forza".
"Considérase que Galicia está incluída no entorno ´celta´, xunto con Irlanda, Escocia e Bretaña. A gaita caracteriza a súa música tradicional".
"No ano 2002, Galicia estivo afectada por unha catástrofe medioambiental, cando o buque Prestige soltou unha chea de petróleo sobre as praias. O movemento Nunca Máis, creado por voluntarios de toda Europa, axudou a limpa-la costa. O accidente foi un duro golpe para a economía pesqueira".
"Cómense mariscos e polbo. O polbo á feira elabórase só con aceite e especias. Tamén son típicos os callos (...) e a empanada, que é un pastel (pai) cheo de peixe, carne ou verduras".
"A bebida nacional é a boa Estrella Galicia. O Ribeiro é típico dos fiordos no norte e o Alabarino dos do sur".
"Débese levar paraugas. Pero grazas á choiva Galicia é verde e frondosa. De tódolos xeitos, no verán vai sol frecuentemente e xullo é verdadeiramente caluroso".

En resumo, que os suecos admiten que Galicia limita ao norte con Suecia mar por medio. E esto debería ser recollido no Estatuto. Xa.

Grazas!!!!!

2006-06-29T08:54:00.000+02:00

Hahahaha, mil grazas a todos por esta espectacular irrupción dun blogg en galego no blogomillo sueco!!! Na parte de abaixo á dereita da presentación podedes seguir o posto actual no ranking.

Statistik / Estatística
Unika besök senaste veckan / Visitas únicas na última semana XXX
Placering / posto, alla / todos XXX
Placering, Journalister och media / Xornalistas e medios XX
Placering, Resor / Viaxes X
Placering, Språk / Idioma X

Suecia xa le en galego

2006-06-28T16:13:00.000+02:00

Que o sueco é unha variante dialectal é indubidable. Levámolo demostrando dende hai meses. Con feitos, obras e poucas omisións. E hai unha proba irrefutable de que eso é así: cantos de vos leriades un blogg en sueco? Poucos. E por que? Pois porque o sueco é máis difícil de entender para un galego que viceversa. Non vos sei o motivo pero é así. Este blogg recibe visitas de suecos que intentan saber de que vai esta historia (o mapa que tedes abaixo á esquerda certifícao). Outra cousa é que lles quede claro. Pero eu estou convencido de que si. Explícome.
Onte inaugurouse unha nova bitácora de blogs e convidáronme que participara. Ten o soporte do Aftonbladet, un dos xornais máis importantes de Suecia. Total, que en menos de 24 horas observo abraiado que o "Facéndome o sueco" está entre os blogs máis visitados de Suecia nas categorías onde está incrito: xornalistas, viaxes e lingua. Podedes premer na imaxe e divisar o panorama. Para cando un blogg que se chame "Jag förvandlas till en galicier" (Facéndome o galego)? Ah, e se queredes que un bloggeiro da Galicia do sur estea aínda máis arriba entre os bloggs da Galicia do norte só tedes que premer no URL do meu link na páxina do portal e incluso votar aí mesmo onde pon "Tyck till om denna blogg du också!" ("Opina sobre este blogg ti tamén!"). Por unha Suecia máis galega!! (Paz e amor, meus reis e raiñas...)

Fórmula Cortaherba

2006-06-28T13:50:00.000+02:00

Foto: Jenny Lundberg (Arbetarbladet)

Un dos principais motivos polos que a intelixencia galega, que algunha queda, decidiu expandirse ás vellas colonias do norte é pola seriedade das súas xentes. Das do norte, suponse. Agora, en troques, haberá que ir buscando medidas. Digo eu que non é serio montar unha carreira sobre máquinas de cortar a herba. Porque ir á herba, amigos, non é (non pode ser!) unha carallada. Fumala xa é outra cousa. Pero para cortala necesítase seriedade e adicación. E o que fixeron en Alborga, á saída de Gävle, o día do Midsommar é todo menos dilixente. Aquí tedes o video que o demostra.

A minimoto de Zlatan

2006-06-27T12:46:00.000+02:00

Imaxes: Aftonbladet

Mentras media Suecia solicita o cesamento do seleccionador Lagerbäck (o que non entendo é que debe andar facendo a outra media), Zlatan Ibrahimovic adícase a pasear por Malmö subido nun parato destes, tipo chisme con rodas e motor. O caralludo do asunto é que o dianteiro vai sen casco. Vaia exemplo para a COMESPAN, eh, Zlatan?

Menos mal que nos queda Portugal

2006-06-26T09:34:00.000+02:00

É os que lles queda aos habitantes do COMESPAN neste Mundial de Alemaña. Hai que buscar a conexión con Suecia para seguir interesados na pelota, unha vez que a selección provincial foi eliminada. E Luis Figo non pode ter mellor conexión. Refírome a que está casado cunha sueca, Helen Swedin, nacida pertiño de Gävle, algo máis ao norte, na cidade de Sollefteå. Os dous coñecéronse nun tablao flamenco en Barcelona, sentada ela á beira da nai do capitán portugués, que fora convidada á festa (parece coña, pero así é).
Helen comezou a súa carreira como modelo en 1990, cando o xornal local Nya Norrland a elexira Lucia do ano de toda a comarca de Ångermanland. Por aló, pódese ver á parella varias veces ao ano paseando coa familia. Figo e Helen falan en español entre eles. O pai diríxese aos dous fillos en portugués e a nai, en sueco. Unha idea fantástica. Desa mistura entre portugués, español e sueco, pronto, moi pronto, os pequechos poderán falar galego correctamente e non terán problemas de integración nas rexións do COMESPAN.

O caso é non levar un golpe

2006-06-24T20:31:00.000+02:00

Imaxe: Kieran Doherty (Svenska Dagbladet)

A Provincia galega do Norte da Comunidade Escandinava Pangalaica (COM.ES.PAN.), coñecida polos territorios do sur como "Suecia", dixo adeus ao Mundial. Será o final dun ciclo, e Ljungberg e Ibrahimovic deberán deixar a súa pose de chicos guai (anque sexa amosando gayumbos) e adicarse a xogar ao fútbol. Os galegosuecos están abraiados do ridículo que fixo a selección amarela. Eu síntoo por Henke Larsson, dos poucos xogadores que logrou demostrar que o fútbol aínda non é unha mentira total. Aínda que por desgracia vai de camiño.

Este non é un mal lugar

2006-06-24T20:25:00.000+02:00

Múnich, quero dicir...

Todos somos suecos

2006-06-24T09:23:00.000+02:00

(Imaxes: As dúas primeiras de Aftonbladet e a última de Expressen)

Partidazo: Estamos en oitavos do Mundial. A Provincia galega do Norte da Comunidade Escandinava Pangalaica (COM.ES.PAN.) mídese aos amos da casa xermana.
Hora: 17 h.
Estadio: Allianz Arena de Múnich.

Borrasca

2006-06-23T23:11:00.000+02:00

Espida? Vestida? (Imaxe: Slitz)

É como se a Santiago Pemán o apartan da pantalla por sair amosando peito na Interviú. Ou no El Jueves, certo. En fin, o caso é que esta boa moza, de nome Tone Bekkestad, foi apartada do programa meteorolóxico da TV4 por sair así vestida (ou desvestida) nunha revista. É dicir, que hai tipos e tipos de liberación. Se o que liberas é o refaixo, hale, chimpada. Onde comeza e acaba a liberdade de calquera a facer o que lle pete? Pregunto.

Midsommarafton

2006-06-23T10:26:00.000+02:00

A provincia galega do norte celebra a chegada do verán. Suecia arrecende a flores e festa. Un dos días máis bonitos do ano.

Educación física

2006-06-22T11:01:00.000+02:00

Os que están en bolas son os profes; os que miran, os alumnos (Imaxe: Expressen)

Este é o colexio onde se montou o show erótico-festivo-educativo (Foto: Expressen)

Quen non soñou algunha vez con ver á súa profe de Matemáticas en bolas, non polo seu atractivo físico senón coma escarnio tralo macrocarolo recibido na asignatura... No colexio Torpaskolan, perto de Goteburgo, fíxose a luz. Os profesores pecharon a festa de fin de curso poñéndose en pelotas no palco e interpretando a "danza do balón", consistente, claro, en mover o corpo serrano sen envoltorio eclipsando só o mondongo tras unha pelota reglamentaria (é dicir, coas medidas exactas para tapar a cuestión).

Propóñovos un exercicio: Que profesora/profesor poñeriades en bolas sobre o palco do instituto, colexio ou facultade e por que? Liberade esa represión que vos afoga dende a infancia!

Alce borroka

2006-06-21T10:49:00.000+02:00

Celebración en Estocolmo (Imaxe: DN)

Mundial´06:
Provincia galega do COMESPAN, 2
Xibraltar Norte, 2

E agora... Alemaña!

Provincia galega COMESPAN vs Xibraltar Norte

2006-06-20T09:41:00.000+02:00

Aftonbladet: "El (Christian "Chippen" Wilhelmsson) é a sorpresa"

Expressen revélao: "Sentímolo Svennis! Esta é a táctica segreda que machacará a Inglaterra esta noite"

Partidazo: A Provincia galega do Norte da Comunidade Escandinava Pangalaica (COM.ES.PAN.) mídese aos territorios norteños de Xibraltar para seguir xogando no Mundial.
Hora: 21 h.
Estadio: Rhein Energie de Colonia.

Aúpa, Suecia!! Nunca camiñaredes sós... Sempre haberá un alce que se achegue.

Organización sueca

2006-06-19T09:09:00.000+02:00

Hoxe recibín un correo dunha lectora que me pregunta onde anda unha imaxe que colocara hai meses sobre unha vila con nome de IRPF. Velaí tes, compañeira. Na provincia galega do norte, quen non pode é porque non quere. A organización escondenaba levada ao sumo (a esto se lle chama planificación familiar) con lugares específicos para o recreo.

Convivir cunha foca

2006-06-18T09:58:00.000+02:00

Aínda a risco de que o titular deste post entre no campo dos chistes fáciles, o certo é que nas provincias galegas do norte todo é posible. Nas do sur a cousa repártese entre acoller a un hamster, un gato, un canciño ou un xílgaro. Pero aquí, amigos, todo é distinto.
Preséntovos á foquiña Juni ("xuño", en sueco; matáronse co nome...), que dende hai un tempo (certo, dende xuño) convive coa familia Askelund nunha das illas do arquipélago de Estocolmo. Seica atoparon ao becho nunha praia da illa de Öland e, mirade para a súa cariña, decidiron transportalo nun avión e adoptalo:
Xornalista: -Pódese voar cunha foca dentro do país?
Señora Askelund: -Si, se se lle fala con cariño.
(Diálogo verídico que podedes escoitar neste video da TV4).

Toda a familia Askelund con Juni (aínda se facía un bó caldo, ou?) Imaxe TV4

Polos pelos de Ljungberg

2006-06-16T11:05:00.000+02:00

"Por fin!", di o Expressen

"Grazas Freddie!", titula o Aftonbladet

Andaba a provincia galega do Norte co cu prieto cando de súpeto asomou Ljungberg. Mellor dito, o balón asomouse á cabeza de Ljungberg. A afección loira pasou de anunciar un 6-0 ante Trindade e Tobago a rezarlle a Odín para que o árbitro pitase un penalti inxusto. Ben, esto non, que é pecado, pero había medo, moito mediño. Larsson, Ibrahimovic e Ljungberg son as esperanzas suecas, así que xa me diredes, porque o resto do equipo só valerían para acompañar a Arizmendi (pero son eu o único do planeta que cre que este rapaz non vale nin para xogar en Segunda?). O caso, que me disipo. A selección paraguaia abdicou do gol durante toda a segunda parte mentras que a insistencia sueca, anque mínima, serveulle para seguir sorrindo. Agora vai o Toro Acuña e envíalle flores á xornalista sueca á que lle entrou. Perdón, acosou e denigrou (palabras suecas estas que abrevian outras do tipo Chorbitaquieresrollo).

Non cabe unha faragulla

2006-06-12T20:43:00.000+02:00

Imaxes: Gefle Dagblad

"Gunilla Larsson se fue buscando el sol en playa, tarata tarata tarata, con su maleta de piel (de alce) y su bikini de rayas (xentileza de Ikea), tarata tarata tarata..."

Xa está aquí o verán.... Esto é impresionante. E para aparcar? Buah, coches e coches e coches. Paga a pena ir a patas...
O que??? Vaaaaaaale, oh, as fotos demostran que só había seis persoas na praia de Hedesunda. Pero así empezou Marbella e agora non se para. Non é Ipanema, pero, en fin, hai area, auga (sen ondas, of course) que non che cubre nin os nocellos e ata xeados (que tes que traer da casa). Total, que os Beach Boys estarían no Inem...

(Correcto, amigos besbellos, non son seis persoas as que hai nas fotos; son tres que se repiten... Tamén estades a todas, cajo na... Traballai, carallo!)

Trini e os suecos

2006-06-11T13:28:00.000+02:00

Foto: Expressen

Por suposto refírome a Trindade e Tobago, que onte deixou abraiada a toda Suecia, logo do ridículo da selección amarela. Vale, vale, falarei de fútbol logo das innumerables "piticiós" recibidas.
A cousa resúmese así: algúns xogadores suecos pronosticaron hai uns días un 6-0, Ljunberg dixo onte que mereceran gañar 4-0 e o resultado final foi 0-0 ante un rival de segunda ringleira que xogaba cun tipo menos. Agora agarda Paraguay e logo Inglaterra... adestrada por un sueco, "Svennis" Eriksson.
Mentras, varios xornais adícanse a fotografar a suecos que circulan polos puticlús alemáns. En Suecia a lei penaliza (incluso con cárcere) a aqueles que pagan servicios sexuais, mentras que en Alemaña a prostitución está legalizada. Total, que velaí a dobre moral barateira de dar clases de ética a medio mundo. E logo viaxar a ese medio mundo para facer xusto o contrario. O que ten delicto é que por riba saias nunha foto do xornal. En fin...

Quen dixo frío?

2006-06-11T13:17:00.000+02:00

Esto de que ás 4 da mañá haxa un sol espléndido leva a que á 1 da tarde andemos nestas temperaturas. E pensar que hai 60 graos de diferencia co mes de marzo...

Máis blogorechos!!!

2006-06-10T22:28:00.000+02:00

María Xosé Rodríguez, directora de Máis berberechos

Veño de atopar no blog dos compis de Microsiervos a tertulia que nos botamos hai unha semana no programa da Radio Galega Máis berberechos, que conduce María Xosé Rodríguez. Aí nos arrexuntamos varios administradores do reino blogueiro: María Yáñez, directora de Vieiros (e unha das culpables de que eu descubrira o imperio do trebello) e Javier Pedreira, administrador de éxito exitoso da famosa páxina Microsiervos.com. Dous blogueiros de cátedra e doutorado e un humilde aprendiz (aquí mi cuerpo!) compartiron noite sideral. Este foi o resultado.

Andreas: "Festa, festa, festa!!"

2006-06-10T09:56:00.000+02:00

Imaxe: Arbetarbladet

Na estratexia colonizadora é imprescindible manter no rego aos pequenos besbellos. Son eles os que, aceptando a imparable adhesión á Comunidade Escandinava Pangalaica (COM.ES.PAN.), manterán con fervor a condición de galegos do norte. "Festa, festa, festa", di Andreas con (podería ser) acento de Carral cando lle preguntan que fará esta noite para celebrar que rematou o Bacharelato. Unha "festa" sen políticos papadores de polbo e sen foguetes de tres pesetas, pero "festa" ao fin e ao cabo. As variantes dialectais do sueco quedan claras. Pídovos que lle botedes unha ollada a este video. É curto. Pola metade aparece Andreas. Que tipo de galego articula? Sóavos? Da Mariña luguesa? Das Terras do Deza? Sería apto para dobrar a Doraemon?

Fin de clases!!

2006-06-09T09:46:00.000+02:00

Imaxes: Arbetarbladet

Estes días, os estudiantes suecos que rematan o Gymnasiet (o Bacharelato meu, ou o ESO que é eso, algo deso, actual) saen ás rúas coas súas mössa (esa gorra branca), mázanse coma polbos (sen unha estrellagalicia, non é festa nin é nada) e buscan cacho (a hormona está a cen). Estas que vedes son imaxes da Vasaskolan de Gävle, unha das escolas máis prestixiosas do país. Gústavos o morbo, eh? Vale, aquí tedes un video do festurri.

Zlatansång

2006-06-08T10:35:00.000+02:00

Chámase Frans Jeppsson-Wall, ten sete anos e é o vocalista da banda "Elías". O seu éxito músical é unha canción que arrasa adicada ao dianteiro sueco Zlatan Ibrahimovic: "Who´s da man?". Aí tedes a versión en inglés (aínda que en sueco, mola máis).

Knock, knock, knockin' on Sweden's door

2006-06-07T18:55:00.000+02:00

Petando na porta do ceo decidiu pillar os trastos e botarse á rúa. Foi nun cruce de camiños onde "Blind" Willie vendeu a súa alma ao diaño, que lle permitiu coller un micro e contar cousas ao mundo. E dende aquelas, coma unha pedra rolante tirada polo furacán, enche as orellas daqueles que circulan ante The Highlights.

A Besta paseou por Suecia

2006-06-06T23:34:00.000+02:00

Estaba cantado. O 6 do 6 do 06 era un aviso. Estocolmo converteuse nunha batalla entre a policía e grupos antifascistas que pretendían deter unha auténtica marcha militar de varias organizacións de ultradereita. Cousas das razas. De bos e de malos. De suecos, máis suecos e suequísimos. Curiosamente non atopei ningunha foto deste noxento paseo marcial polas fermosísimas (e hoxe tamén calurosas) rúas de Estocolmo. E aí tedes a imaxe, fronte o auditorio onde se entregan os nobel. Deixovos un video estupendo da SVT, a tele pública sueca. Está en idioma vernáculo, pero paga a pena. Non vos perdades a marcha e as airadas respostas á reporteira de tipos-que-se-cren-máis-guapos. Marcho para a cama co estómago revolto.

Que DEMOcracia!

2006-06-06T09:31:00.000+02:00

«Aquí está a sabedoría. Quen teña intelixencia calcule o número da Besta, porque é número de home. O seu número é 666». Apocalipse 13, 18.

6 de xuño de 2006. Día Nacional de Suecia.

Fixádevos na bandeira: é unha cruz invertida amarela. O amarelo significa o reino dos ceos. E tamén perigo. (Riome eu de Dan Brown)

"Hällristning" in the rain

2006-06-04T21:09:00.000+02:00

Imaxe: Xornal Bohuslaningen

"Hällristning". Así ches chaman no Norte de Norte aos petroglifos. Este que vedes na imaxe é sensacional e foi descuberto hai uns días por Andreas Toreld cando intentaba resgardase da choiva baixo unha árbore. O achádego tivo lugar no término de Lysekil, no cono sur sueco, na beira occidental. O fantástico da historia é que (ademáis de que Andreas logrou chegar seco a casa) a pedra está en fantásticas condicións e está sendo avaliada polos investigadores. Representa dous barcos e uns vinte discos solares, que o fai única no norte de Europa. Na provincia de Bohuslän, onde está este "hällristning", contabilízanse máis de 4000 pezas deste tipo. Velaí vos vai unha páxina estupenda (ven tamén en inglés) por se tedes intención de visitar Suecia, a quinta provincia galega, e vos interesan estes croios tanto coma min.

Fai un sol de carallo

2006-06-01T23:20:00.000+02:00

Non pode ser unha coincidencia que mentras nas provincias galegas do norte os paxaros comezan a piada a eso das 3 e pico da mañanciña, nas do sur celébrense os 20 anos de calor tórrido musical. Imos cara o día total, a grande tolemia, cando a xente sae das discotecas con sol abafante e xa ningún gato é pardo. En Gävle, nos meses de xullo e agosto temos unhas catro horas de noite (por dicir algo, porque nunca se chega á escuridade absoluta), pero no norte, na Laponia, no corazón do Círculo Polar nin eso...

... como o demostra esta foto, tomada en Narvik (Noruega) ás 12 da noite dun día (ou noite ou o que sexa) de xuño do ano pasado. Aquela foi a viaxe máis incrible que fixen na miña vida. Foi unha marabilla (tedes información na sección "As viaxes en imaxes", na parte esquerda, premendo nas opcións "O Norte"). En fin, déixovos que teño que extenderme a crema bronceadora...

O móbil fainos inmóbiles

2006-05-30T20:26:00.000+02:00

Non, tranquis, non veño dar unha chapa sobre Kant (Qué va, qué va, qué va... Yo leo a Kierkegaard!!). A cholla ven a conto porque a Renfe sueca (SJ) decidiu colocar comboios libres de teléfonos móbiles, e dende 0 21 de agosto a idea extenderase ao bus e ao metro.
Esta medida non ten nada en contra dos "paratos", pobres eles, senón contra os peñazos que teñen a orella quente de pousar o móbil e amolar quilómetros e quilómetros sen que a autoridade competente faga nada.
Había vida antes dos móbiles? Como se comunicaba antes o "homo petardus"? Para cando un neno será bautizado "Politono"?
-Politono, non esquezas o bocata, que hai que cargar a batería.
-Si, mami, marcho comunicando que teño un par de mensaxes que facer.
-Vale, cariño, dáme un tono.
-Muac, adeus mamá, vémonos a partir da franxa horaria máis barata.
-Adeus, meu motorola.
A todo andaremos, pero mentras, non está mal que toda esa chusma que non para de darlle ao filete durante dúas horas e media de viaxe en tren teña o seu apartheid. Se podo elexir prefero un fumador de farias ao meu lado que unha nena de 14 anos a quen cada dez segundos lle vibra a saia a ritmo de "bulería, bulería".

Lordi, de paseo

2006-05-27T16:13:00.000+02:00

Para quen teña curiosidade, aquí vai a imaxe do finés Lordi nun xornal do seu país. Sobra dicir a graza que lle fixo ao tipo que o descubriran pola rúa... (Preme na imaxe para ampliar)