Drogaedictos

Defender a igualdade cun ollo ao tempo que co outro se debulla un listín entre apelidos arios e xitanos paréceme, cando menos, esquizofrénico. Por non dicir que me parece abraiante que haxa alguén disposto a debuxar a estrela de David sobre a porta dun veciño por ter a firme convicción de que é un delicuente ou, nin sequera eso pero, por non se sabe que intución, inspira trazos a opositor ao talego. Todo esto vén a conto da leria esta de Novo Mesoiro, onde algúns veciños incurren nun dobre erro: a) pensar que os xitanos de Penamoa (Peñamuela, que diría sir Vázquez) non merecen a integración, e b) o que é máis grave: pensar que un veciño, polo feito de ser paio ten menos posibilidades de trapichear con papelinas.
Algún día, estou seguro, a xente volverá sair á rúa, como facía Carmen Avendaño, para dar leccións de dignidade e asfixiar ás ratas que habitaban pazos e circulaban en carros de gran cilindrada. O resto é camuflar o lixo con parches de dudosa ética.

Non me quero imaxinar que pasará se o día de mañá os xitanos son maioría e deciden que a raza aria, a nosa, debe penar polos delictos cometidos. Chéirame que, daquela, non quedariamos nin un.

Que alguén mo explique

Premede para ampliar

Acabo de recibir esta convocatoria de prensa. Teño algunha dúbida da hora en concreto...

Conversa real

-Avoa, quen é esa señora que aparece na foto?
-Pois é miña nai, a túa bisavoa.
-E por que tes a súa foto?
-Porque me gusta.
-(...) Xa... Pero gústache como muller ou como persoa?

Sen palabras

En Perillo. Hoxe.

Os Chikilikuatres do Norte

Aí vos van os representantes escondenabos a Eurovisión. Algo decepcionante en relación con outras edicións, vós diredes.




Que manía a dos suecos de enviar as cancións en inglés. Para eso me matei en estudiar sueco? En fin... Suecia busca os outros Abba ou a outra Carola, pero non dá chegado. Esta Charlotte Perrelli e o seu tema "Hero" parécenme un tostón.





Noruega envía a unha cantante melódica: a actriz Maria Haukaas. A canción titúlase Hold On Be Strong.




Finlandia fai o que sabe e lle dá bo resultado: o hard rock. Se os Lordi gañaron no seu día, por que non Teräsbetoni (pronúnciase terasbetoníiiii e significa "cemento armado")? Este é o seu tema: Missä miehet ratsastaa ("por onde galopan os homes"). Agradécese que cando menos utilicen o finés...

De barnmorskas, comadronas e mus

Non vou dar a chapa sobre historias filosóficas e mitos de cavernas, pero hoxe deume por pensar se será certo eso de que as palabras están agochadas dalgún xeito, por aí pola alma, e só necesitamos o obxecto para que estas xurdan coma unha aparición. A p a r i c i o n.
Agora que andamos a voltas co Día do Pai, confésovos que vivo na dislexia. Non sei dicir "comadrona". Penso nunha e sáeme "barnmorska", en sueco. Esto, que en principio parece un bó sinal de pedantería (algo que non descarto), ten a súa orixe nun novo estado vital. En Galicia non fun pai. E funo ser en Suecia. Pero as comadronas estaban aí, na cabeza, permanentemente. Só necesitaba velas e facelas cercanas. Unha "comadrona" non o foi nunca. Pero si unha "barnmorska". Pasouvos a vós algo parecido? Non acontece só co sueco, of course. Pasa co noso idioma. Cousas que sempre pensamos que se chamaban tal e logo o mundo di que non. Recordo esa etapa gloriosa de aprendizaxe do mus (máis gloriosa foi a que veu logo, con vitoria tras vitoria, co meu amigo Boga). Por entonces, deume por transmitir os meus coñecementos á panda. Xuntei aos meus amigos e ofrecínlle unhas clases. Levábamos semanas de prácticas e, un día, sumouse ao grupo outro colega de fatigas. Todo iba ben ata que os aprendices soltaron o envite maior: "Orégano!" O compañeiro que acababa de chegar alucinaba. "Orégano? Que é iso?".
Aínda é hoxe o día que se me ven á cabeza o ourego antes de botar contra as cordas aos rivais do mus cando o resto do mundo di, claro, "órdago"...

Prometo regresar

Ben, a verdade é que non sei como desculparme. Case vou estar calado e tirar para adiante. Hai xa tempo que non ando por aquí. Son dos que penso que para darlle á tecla ou serve para contar algo (co significado concreto que ten o de "contar algo", transmitir algo) ou se non paga a pena estar calado. De todos modos, prometo regresar xa. Dou ás grazas a todos os que me escribistes preguntando os motivos do meu silencio (que non é tal) e espero non defraudar. Seguiremos informando.